Wit brood, de oerversie

Voordat ik op vakantie ging liep ik door de polder en genoot voor het laatst van het tarwe dat geel in de zon stond te rijpen. Wat kan een beetje zomer een mens toch gelukkig maken. Ik kwam op het idee weer eens zelf brood te gaan bakken.

Ik heb een poosje een broodbakmachine gehad. In het begin heb ik daar veel plezier van gehad. Na verloop van tijd raakte hij wat in onbruik, het brood leek niet zo lekker meer als in het begin. Ik vermoedde dat hij niet zo goed meer kneedde. Er zat wat beweging in de kneedhaak. Op het laatst gebruikte ik hem alleen nog maar om een klein deegje te kneden voor kleine broodjes bij een dinertje die ik dan zelf in de oven afbakte. Uiteindelijk heeft hij de weg afgelegd die elk overbodig keukenaccessoire bij mij thuis aflegd: door de voordeur de wijde wereld in.
Ik heb sindsdien nog lang naar een recept gezocht voor een goed en simpel witbrood. Ik heb hem uiteindelijk gevonden bij Nigel Slater. Brood zonder opsmuk zoals brood hoort te zijn. Gebakken op de plaat, met een heerlijk knapperige korst en een mooi luchtige binnenkant. En, zonder kleurstoffen, houdbaarheidstoffen en allerlei andere toevoegingen die je niet kunt vertrouwen.
Volgende keer vertel ik je wat ik met een wat ouder zelfgebakken brood doe. Daar kun je namelijk ook veel plezier aan beleven.

Ingrediënten

500 gram wit tarwemeel (Molenwit)
1 zakje instantgist van 7 gram
10 gram zout
3 à 3 ½ dl water

Bereidingswijze

Ik stop alle droge ingrediënten in de keukenmachine met deeghaak. Ik laat hem langzaam draaien en voeg dan langzaam het water toe. Als het een bal is geworden begint het echte werk. Ik kneed het deeg met de hand op de aanrecht door. Tien minuten lang. Minimaal.
Zet er maar gerust een kookwekker bij want tien minuten kneden kan lang duren. Maar als je kneed denk dan aan al die mensen die duizenden jaren voor jou brood hebben staan kneden. Het is bijna een ‘oerbezigheid’. Word je wat moe denk dan eens aan die mensen die je hebben dwarsgezeten. Je moeheid verdwijnt en je mept er op los. Het brood wordt er alleen maar luchtiger van!

Ik laat het na tien minuten kneden, het is dan een mooie elastische bal geworden, ongeveer een uur in mijn oven rijzen. Het moet in volume zo’n beetje verdubbelen. Dat hangt af van de vochtigheid en de omgevingswarmte. Aan het begin en halverwege druk ik een keer op mijn voorverwarmknop zodat de oven één minuutje opwarmt. Een magistraal effect!
Daarna kneed ik het nog een keer snel door, vorm het tot een bal en bestrooi het met wat bloem. En weer mag het deeg rijzen…
Ik sla het hierna nog een keer heel voorzichtig terug en verwarm de oven voor op 250 graden. Daar bak ik het brood tien minuten in om vervolgens de temperatuur terug te brengen naar 220 graden waar hij nog een half uurtje in mag bakken. Je kunt controleren of het brood gaar is door er op te kloppen. Als het hol klinkt is hij gaar.

Geniet van het kneden met je blote handen, geniet van de geur van vers brood in huis, geniet van het aansnijden, de knapperige korst, de zachte binnenkant… geniet van zelfgebakken brood!

Rabarber met aardbeien

Twee jaar geleden at ik in een restaurant aan de haven in Hellevoetsluis voor het eerst in mijn leven rabarber met aardbeien. Toen ik nietsvermoedend de eerste hap nam moest ik even nadenken wat zo lekker en bekend smaakte. Het bleek de aarbeien te zijn. Ik vond het zo lekker dat ik een half jaar met deze combinatie heb rondgelopen voordat ik het zelf kon maken. De eerste rabarber met de eerste aarbeien (en dan bedoel ik dus goede aardbeien, niet die keiharde knollen die zo hard zijn als peentjes, nergens naar smaken en geen geur hebben) heb ik ter hand genomen om weer zo iets lekkers te maken. Misschien is de combinatie voor veel van jullie al bekend. Misschien voor een enkeling niet, dat zou zonde zijn. Daarom:



neem een paar stengels rabarber en snij die in kleine stukjes.
Neem een handje goede aardbeien en snij die een keertje doormidden.
Doe dat ik een pan met weinig water en laat zachtjes gaar koken.
Bind met een klein beetje Maizena.
Laat afkoelen.






Ik heb geen hoeveelheden genoemd deze keer. Proef! Hoe zoet vind je lekker? Hoe is de rabarber? Wil je een harmonieuze toon van aardbei in dit gerecht of wil je de twee smaken vol combineren?

Experimenteer en geniet!

Maaltijd salade met tandori kip sate

We hadden trek in wat lichters, wat zomers... Een maaltijdsalade eigenlijk. Als je net als mijn disgenoot zo'n 60 km per week hard loopt moet dat echter wel een beetje substantieel zijn. Ik besloot eens flink uit te pakken. Een bezoekje aan Albert Heijn leverde het volgende op:

een zak gemengde slamix
croutons met tuinkruiden smaak
2 rijpe avocado's
een bakje garnalen
een greep sperziboontjes
een zakje ontbijtspek

Ik had natuurlijk ook wat in huis:

Jonge graskaas van de boer hier verderop
mayoniase
salade pittenmix
romatomaten

voor het sausje over de garnalen:
Grozette
Surinaamse kerrie
gemberstroop
zout een peper
een beetje citroensap
beetje suiker

voor de sate:
1 kipfilet
karnemelk
gember
knoflook
zout
citroensap
tandoori masala poeder
rode chilipoeder

Toen aan de slag.

Boontjes beetgaar koken, in koud water dompelen en in spek wikkelen. Dit gaat een minuutje of wat in de magnetron met een stukje keukenpapier erop tegen het spetteren.
Kerriesausje maken met de genoemde ingrediënten.
Avocado's halveren en lelijke stukjes wegsnijden
Kip zo lang mogelijk van te voren marineren in de karnemelk met de droge ingrediënten.
Kaas snijden.

De sate heb ik nooitgedwongen op de grillplaat gaar gemaakt (echt gaar!).
De salade heb ik opgemaakt zoals je op de foto kan zien.

Hij smaakte goed en gevarieerd. De boontjes met het hartige speksmaakje, de tandoori sate met zijn geheel eigen bijdrage aan het palet, de heerlijke hapjes van de garnaal-avocado-kerriesaus, de heerlijke kaas, de goede tomaten, de knapperige sla...
Misschien voor sommige een ratjetoe, maar voor ons een voedzame en geslaagde combinatie!

Kip, mals van binnen, knapperig van buiten!

Als je geen kipliefhebber bent dan wordt het wel als je dit geproefd hebt. Het geheim zit hem in de bereiding en de marinade. Laat ik gelijk van wal steken. Je neemt een kip en snijdt die in stukken. Hoe je dit moet doen kun je zien op You-tube . Ik zal daar hier dus verder niet over uitweiden. Je kunt het daar prima zien en je moet het dan gewoon een paar keer doen. That’s all!
Ik heb mijn kip in de middag gekocht en bij thuiskomst direct geportioneerd. Neem een schaal, doe de kip erin en schenk er net zoveel karnemelk over tot hij onder staat. Dek af en laat rustig een nachtje in de koeling staan. De mijne stond er meer dan 24 uur in.
Haal de kip uit de karnemelk en breng hem goed op smaak met zout en kruiden. Ik laat dat aan je eigen fantasie over. Deze keer heb ik naast zout, cayennepeper en uienpoeder genomen maar je kunt dus kiezen wat je wilt. Hierna wentel je kip door de bloem.
Je bakt hem in olie die rond de 180 graden schommelt totdat hij een beetje bruin begint te worden, een beetje maar, want tenslotte wordt hij op een rooster afgebakken in de oven. Daar bruint hij nog verder. De oven zet ik ook op 180 graden en ik laat de bouten in 35 minuten verder bruinen en knapperig worden. De binnenkant is dan heerlijk mals want de karnemelk heeft ruim de tijd gehad om op het vlees in te werken. Het is een verrukkelijke combinatie, mals en knapperig en smaakvol!

Een zomerse onderstebovencake met gekarameliseerde nectarines en abrikozen

Jaren geleden heb ik een tarte-tatin vorm gekocht. Het was een substantiële uitgave maar ik ben er nog steeds heel blij mee. Hij kan op het vuur en in de oven, is precies mijn ideale maat (20 cm) en voorziet ons met regelmaat van die heerlijke zoete lekkernijen.

Toen ik een poosje geleden op het blog van David Lebovitz keek moest ik weer aan mijn eigen vorm denken. Hij bakte een cake met vers fruit en gebruikte basterdsuiker voor de karamel. Het leek me zo lekker dat ik besloot hem ook te gaan bakken. Ik heb alleen de hoeveelheden aangepast aan mijn wat bescheidener afmetingen van mijn vorm en ik heb gewone keukensuiker gebruikt in plaats van donkere basterdsuiker voor de karamel. Ik moet zeggen, hij smaakt heerlijk. Misschien een idee voor een zomers weekend.

Je begint met de karamel. Neem 50 gram suiker en een eetlepel boter en laat dat in de bakvorm op het vuur karameliseren. Is de karamel mooi bruin van kleur, dan laat je hem afkoelen.
Ontpit de vruchten, ik heb aan drie stuks genoeg, snij ze in schijfjes en leg ze mooi op de karamel in de vorm. Je kunt er nectarines en of perziken voor nemen.

Nu maak je het beslag. Mix 60 gram boter, 75 gram suiker en een zakje vanillesuiker met de machine en voeg daarna 1 ei toe. Mix dit beslag goed glad. Zeef boven dit mengsel een mespunt zout, 1 theelepel bakpoeder en 50 gram bloem. Meng dit met een spatel goed door het deeg en voeg daarna 65 ml melk toe. Weer goed mixen en dan tenslotte nog eens 60 gram bloem boven dit deeg zeven en dit met de spatel goed mengen.

Dit beslag gaat over het fruit en wordt 25 á 30 minuten gebakken op 190 graden. Controleer of het gebak gaar is en laat een kwartiertje afkoelen voordat je de taart stort. Oppassen met de karamel!

Hij is warm erg lekker, maar een bolletje ijs of een dotje slagroom erbij is ook niet te versmaden.