Indonesische Kookboek Selamat Makan van de Koninklijke Marine

Dankzij Karin kreeg ik een leuke tip die ik hierbij doorgeef aan jou. Als je net als ik van Indonesisch eten houdt (en het ook graag zelf maakt), dan kun je heel gemakkelijk een kookboek downloaden met honderden recepten. Ik had het zo te pakken en ben er heel enthousiast over. Ik zou zeggen, kijk eens, en als het niets is gooi je het eenvoudig weer weg. 

Klik jij maar op de onderstaande link als je het wat lijkt. Het duurt werkelijk twee seconden en allerlei heerlijks stroomt bij je naar binnen!

[DOC] indonesisch kookboek selamat makan marine dik boek.doc ... - 13 okt

Veel plezier ermee!

Delicious, november 2010

Laurel en Hardy vind ik leuk, yin en yang boeien me, de Eiffeltoren en Parijs voelen vertrouwd, maar van wijn en spijs wordt ik lyrisch!

Dat is zo’n beetje het thema van de nieuwe Delicious. Eigenlijk ben ik helemaal niet een grote fan van de kooktijdschriften. Ik blader ze vrij achteloos door, kijk goed naar de foto’s en pluk zo nu en dan een receptje eruit wat me leuk lijkt. Toen ik echter door dit nummer bladerde werd ik steeds enthousiaster. Artikelen over thee, over wijnbars, wat Spaanse gerechten die weer leuk aansluiten bij het thema ‘ Spanje’ van Perswijn, wat Franse klassiekers en natuurlijk veel wijn spijs combinaties. 

Ik dacht, ik laat het je even weten. Misschien is het wat voor je. :-)

Delicious, de website.

Perwijn, de website.

Leuke sites! 

Matcha, ofwel Japans groen theepoeder

Ik ben om, ik ben verloren, ik ben verrukt, even niet meer van deze wereld… 

Hoe dat komt? Ik heb zonet dit glaasje groene thee gedronken. Wat een sensatie. Wat een verrassing. Het begon allemaal toen ik het blikje open maakte. Onder een plastic dekseltje waarmee je het blikje luchtdicht kunt afsluiten, vond ik een rond papiertje met geheimzinnig ogende tekens. Door de plaatjes begreep ik dat ik het, net als een blikje frisdrank, kon openen door aan een lipje te trekken. Er bleek een ondoorzichtig plastic zakje in te zitten dat ik met een schaar moest openknippen. Toen ik het open gemaakt had overviel het me,- een geur steeg op uit dat hele kleine zakje die me onverwacht van mijn omgeving afsneed. Zeewier, dacht ik als eerste toen ik blij en gebiologeerd voorover bukte. Spinazie, groen… aandachtig snoof ik een rijke, zuivere geur op terwijl ik naar het groene poeder keek. 

Het begon allemaal toen we zaterdag in Amsterdam door de Beethovenstraat liepen. Natuurlijk moet ik dan bij Meidi-ya naar binnen om sushi te eten. Bij de levensmiddelen zag ik een blikje matcha staan. Acht euro is niet goedkoop voor dertig gram, dacht ik nog. Maar als het om eten of drinken gaat vergeet ik nogal eens mijn huis-tuin-en-keuken grenzen. Ik kocht het, meer nog om eens mee te bakken dan om het te drinken. Wat ben ik er nu blij mee en wat is het een bijzonder product. 

De theebladeren worden een aantal weken voor de oogst afgedekt met strooien matten. Hierdoor produceren de planten meer chlorofyl en aminozuren. Hoe meer van deze zuren de bladeren bevatten des te zoeter wordt de thee.

Slechts één keer per jaar worden de bladeren met de hand geplukt. Ze worden dan gestoomd en gedroogd. Hierna worden de nerven verwijderd en tenslotte worden de bladeren met een steen gemalen. 

Het is de thee die voor een Japanse theeceremonie wordt gebruikt, maar je kunt het ook gebruiken om bijvoorbeeld ijs mee te maken of door een cakebeslag te mengen. Ik heb nu al bedacht dat ik er macarons mee ga maken. Die heb ik nog niet op mijn blog staan en dit is dé gelegenheid om ze weer eens te maken. 

Thee is veel simpeler te maken. Je brengt ongeveer 60ml water aan de kook en als het nét van de kook af is voeg 1 theelepel matcha toe. Roer het goed om en drink het direct. Het doet bijna romig in de mond aan. Werkelijk heel bijzonder en nog gezond ook.

Kijk eens op deze site als je er meer over wilt weten. Hij is heel mooi vormgegeven, overzichtelijk en informatief.

Gemberbier

Aan het begin van de afgelopen zomer leek het me leuk eens gemberbier te maken. Als ik me goed herinner had ik een recept van Jamie Oliver gevonden dat mij wel wat leek. Vol goede moed ging ik aan de slag en faalde jammerlijk. Jawel, jammerlijk, het was voor een normaal mens niet te consumeren zonder gevaar voor blijvend letsel aan maag en darmen. Ik moet hierbij wel vermelden dat dat waarschijnlijk niet aan Jamie lag maar aan mij. Ik had de gember te lang laten trekken omdat ik met andere dingen bezig was. 

Hoe dan ook, ik gaf de moed op totdat ik bij Tanja weer een recept van gemberbier tegenkwam. Ik heb het gemaakt en hoewel mijn brouwsel niet veel bruis gaf, vond ik het heerlijk. Ik heb het nu weer gemaakt en deze keer was ik druk in de weer met weegschaal en thermometer. Weer geen bruis, maar het kan me niet bommen, wij houden eigenlijk helemaal niet zo van koolzuur. Het is heerlijk en bovendien ongehoord gezond. Kijk maar eens op deze site om te zien wat gember allemaal voor je lijf kan doen. 

Mijn recept ziet er zo uit:

Koop een fles bronwater van anderhalve liter, een stuk gember, een citroen en een pak rietsuiker. 

Weeg in een schaal 100 gram suiker af, voeg daar het sap van een  halve uitgeknepen citroen aan toe en 40 gram geschilde gember die in de keukenmachine tot pulp gemalen is. Doe daar een flinke scheut lauwwarm bronwater bij zodat de suiker kon oplossen. Vul de rest van de fles met de rest van het bronwater en laat dat een dag trekken. Na twaalf uur zeef je de inhoud zodat eventuele citroentpitjes en al te grote stukken gember niet in je glas komen. Serveer hem koel.

Je kunt deze drank ook goed met Candarel bereiden. Gebruik dan 10 gram Candarel in plaats van 100 gram suiker en je zult zien dat de kleur lichter wordt, net zoals Bitter Lemon. Maar de smaak is werkelijk prachtig, zoet en zuur zijn mooi in evenwicht. Het is alleen een stuk gezonder geworden, veel minder calorieën en volgens mij ook geschikt voor diabetici.


Op het blog van Tanja kun je het originele recept zien en eens lezen wat zij van dit drankje vindt. De oorspronkelijke hoeveelheid suiker is 150 gram, ofwel 15 gram per dl hetgeen overeenkomt met de verhouding in bijvoorbeeld een glas Cola. Ik wil de laatste tijd uit gezondheidsoverwegingen minder vet en suiker gebruiken dus daarom heb ik de verhouding veranderd. Misschien dat ik nog wel minder suiker en citroensap ga gebruiken, maar dat laat ik je dan in een update van dit artikel weten. 

Portproeverij in het Meisjeshuis

Vrijdagavond was ik in Delft voor een proeverij. Ik parkeerde mijn auto in de Koepoortgarage en wandelde op mijn gemak door Delft. Wat een gezellige stad is dat toch. Het was voor mijn gevoel veel te lang geleden dat ik er was. Alle restaurantjes leken vol te zitten en er heerste een ontspannen sfeer in dit kleinood der Hollandse stadjes.

Aan de Oude Delft is het Meisjeshuis gelegen waar ik in vijf minuten heen wandelde. Het is een bijzonder leuke locatie voor een proeverij. Martine van De Smaakboutique organiseert daar maandelijks een proeverij en ik was zo gelukkig deze bij te kunnen wonen. In een zeer ontspannen sfeer proefden we in klein gezelschap verschillende soorten Port. Ik hou van dit soort proeverijen waar je een afgebakend gebied verkent. Je kunt dan beter vergelijken dan wanneer je allerlei verschillende wijnen door elkaar heen proeft. Je favoriet kom je toch wel tegen. Alle wijnen waren van het Huis Niepoort. Het zijn van oorsprong Nederlanders die al zes generaties lang port in Portugal maken. We proefden een Ruby Dum, een Tawny Dee, een Late Bottled Vintage 2005, een 10 years old Tawny, een Vintage Port 2005 en een Coheita uit 1995. Een mooi assortiment om mijn proefgeheugen weer eens op te frissen. Martine is gastronoom en sommelier en geeft een extra dimensie aan haar proeverijen door de wijnen met spijzen te combineren. Op tafel stonden wat schalen met verschillende soorten hapjes die goed zouden combineren. Dat maakt het extra leuk voor mij al zit er een nadeel aan. In principe spuug ik elke wijn uit die ik proef (op een proeverij). Zodoende zit ik niet aan het eind van de avond beneveld met smakkende lippen elk glaasje leeg te zuigen, maar houd ik mijn hoofd er een beetje bij en kan ik geconcentreerd blijven proeven. Maar, een lekker hapje eten, de wijn proeven, en dan weer uitspugen… Probeer het maar eens, mij kost het moeite. 

Je hoeft natuurlijk niet alle wijn lekker te vinden op een proeverij. Net zo min zul je elke wijn spijs-combinatie waarderen. Ik herinner me een pecannotenbroodje dat zo zoet was dat dat over de wijn heen ging en een stukje peperworst dat een tumult in mijn mond losmaakte dat nog lang nagonsde, zeker met de alcohol die daar overheen ging. Maar dat soort zaken maakt je alleen maar meer bewust van wat wijn en spijs in je mond kunnen doen. Er stond ook chocolade op tafel en dat was nou weer een ontdekking voor mij. In eerste instantie denk ik bij een wijn-spijs combinatie met chocola aan een Pedro Ximenex sherry maar bij port is dit ook een mooie combinatie. 

Ik heb wel proefnotities gemaakt maar zal je daar niet mee vermoeien. Kijk maar eens op het blog van Martine als je nieuwsgierig bent, zij kan dat veel beter dan ik. 

Mocht je net als ik meer port willen gaan drinken dan kun je dat heel makkelijk tot stand brengen. Kijk eens bij De Smaakboutique, de internetwinkel van Martine waar naast port ook een mooie collectie goed betaalbare wijnen te krijgen is. Misschien ben je wel wat huiverig van (wijn) kopen via het internet maar ik verzeker je dat je daar bij de Smaakboutique niet bang voor hoeft te zijn. Kijk eens rond en misschien krijg je nog wel een idee voor de komende feestdagen.

Voor de goede orde, ik ben op geen enkele manier verbonden met de Smaakboutique maar schrijf in alle vrijheid over zaken die ik goed vind en graag met je deel.