Portabella’s uit de oven

Toen ik vrijdag bij de ISPC-Hanos was zag ik deze mooie portabella’s liggen. Op mijn lijstje stond ook nog een knoflookolie die ik wil gebruiken om een heerlijk Thais gerecht van kip met knoflook na te koken, dat ik een week eerder op de Zeedijk in Amsterdam had gegeten. In dit recept komen ze beide samen.

Maak een marinade van: 3 eetlepels knoflookolie, 1 dl rode wijn, 2 eetlepels Cognac en wat peper en zout.
Marineer de portabella’s minstens een uur hierin. Ik heb tussentijds nog twee maal met een eetlepel de paddestoelen besprenkeld.
Hierna gingen ze in een ovenschaal gedurende 11 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven. Twee minuten voor tijd strooi je er nog wat gehakte peterselie over.
In de tussentijd rooster je witte boterhammen.
Leg pas op het laatst een geroosterde boterham op een bord, plaats de portabella hierop en besprenkel het bord met wat kookvocht uit de ovenschaal.

Het is een heerlijk voorgerecht of lunchgerecht met een rijpe smaak en een hoge smaakintensiteit. Een zachte paddestoel met knapperig brood dat moeiteloos de heerlijke jus opneemt. Lekker in de mond.
Drink er een rode wijn bij zou ik zeggen. Misschien een mooie Pinot Noir uit de Bourgogne?

Wijntje...

Bojo met banaan en rozijnen

Ik was de afgelopen week te gast bij een Chinese familie waar ik getrakteerd werd op een stukje zoete koek dat door oma gemaakt was. Ik nam een hapje van een gele kleverige koek en begon te glimlachen. ‘Dat is bojo’ zei ik, maar daar had oma nog nooit van gehoord. Ze schudde haar grijze hoofd van nee en keek me met kleine pretoogjes aan. Er zat alleen maar een grote bruine wortel in, kokosmelk en suiker. Hoe die grote bruine wortel in het Chinees heette ben ik vergeten, hoe hij in het Nederlands heette was zij vergeten. We keken elkaar dus vol vriendelijkheid aan en namen nog een stukje koek.

Toen ik twee dagen later op de Vlietlaan in Rotterdam wandelde passeerde ik een toko die zijn groenten buiten op straat had gezet. In het voorbij gaan zag ik een bak met grote bruine wortels liggen. Tien meter verder ben ik gestopt, heb me omgedraaid en ben op die bak afgestevend. Ik koos een fors exemplaar en ging naar binnen.
‘Dag meneer, wordt hier bojo van gemaakt?’ zei ik waarbij ik mijn wortel triomfantelijk in de lucht hield. Ik voelde het antwoord al komen. ‘Ja meneer, dat is cassave… Dat moet u raspen en samen met kokosmelk, suiker en kaneel in de oven bakken. Heel lekker!’

Ik wist genoeg. Ik heb de cassave gekocht en ging deze Surinaamse lekkernij maken. Op het internet kwam ik een recept van Ramon Beuk tegen. Hij heeft zijn afkomst mee dus ik besloot zijn recept uit te proberen. Zo’n kok kan natuurlijk niet een alledaags afgezaagd recept van zijn tante geven. Hij heeft er dan ook iets meer van gemaakt. Net even lekkerder door de banaan. Bovendien gebruikt hij gecondenseerde melk en geen kokosmelk. Hij gebruikt ook 250 gram vers geraspte kokosnoot terwijl ik daar 100 gram droge klapper voor heb gebruikt. Aan verse kokosnoot begin ik niet meer. Het kost me uren tijd, mijn vingers, mijn aanrecht en mijn zenuwen.

Rasp 500 gram cassave met behulp van de keukenmachine en doe dat in een grote kom. klop 4 eieren met 200 gram suiker los en voeg dat bij de cassave. Doe er een eetlepel vanille- en, als je hebt, amandel-essence bij. Nog een handje rozijnen, 100 gram gedroogde kokos, 1 blik gecondenseerde melk, 2 eetlepels kaneel, wat zout, 2 kleine bananen in stukje en tenslotte 150 gram gesmolten boter.
Je voelt het al, op deze koek kunnen beginnende Tour de France rijders de eerste twee weken met gemak de heuveltjes op en af.
Beboter een schaal van 20 bij 20 cm en laat wat gedroogde kokos in de boter plakken zodat de koek later makkelijk uit de vorm komt.
Hij heeft bij mij een uur op 160 graden in de oven gestaan en voelde daarna nog vrij zacht aan in het midden. Ik trakteerde hem daarna nog op drie minuten magnetron en dat deed de truc. Heerlijk, eet hem lauwwarm en vries de rest in kleine porties in. De volgende dag was hij eigenlijk nog lekkerder.
Als je geen cassave kunt of wilt raspen kun je dat ook kant en klaar in de toko uit de diepvries kopen.

Na lange lange tijd...

ben ik weer boven water en komt er een einde aan de 'radiostilte' die de afgelopen maanden gewoed heeft.
Er zijn nog een hoop recepten die ik wil publiceren en wijnen die ik wil drinken en wil bespreken. Bovendien zet ik nog een filmpje op deze site over Paris. Heerlijke stad waar het zo heerlijk vertoeven is. Ik denk aan de 'Biblioteque des vins de Lafayette' waar ik nog even overwoog om een flesje Cognac van 39000 euro aan te schaffen ;-) Heel even maar natuurlijk, ik wordt daar zo nieuwsgierig van... Maar ja, er lag ook nog een rijtje Petrus, een metertje of wat Bourgogne...
Ach, en dan heb ik het nog niet eens gehad over het eten. Van crêpe tot millefeuille, van le resto au coin tot het George V, de hapjes en slokjes die je in Parijs kunt nuttigen zijn zo inspirerend!
En oh ja, voor de kenners, Le Notre, een van de beste pattisiers die ik ken. Daar wil ik het ook nog even over hebben met je.
Kortom, ik ben er weer!

Engelse kerriesoep ofwel mulligatawny

Het boek ligt nu in de winkels: Gordon Ramsay’s Pub Food. Ik heb het geleend nadat ik hieruit een heet chocoladetaartje gegeten had waarna ik wilde weten van wie het recept was. Ik heb het boek doorgenomen en een aantal recepten gekozen die me de moeite waard leken.
Vandaag de mulligatawny die ons goed beviel. Het is een smaakvolle rijke soep die het heel goed doet na de een of andere winterse escapade. Ik heb wat kleine aanpassingen gemaakt in de versie van Ramsay wat het geheel wat sneller maakbaar maakt.

Hak 2 grote uien grof en bak ze een paar minuten in wat boter met olie totdat ze zacht zijn en wat kleur hebben.
Roer daar een klein blikje tomatenpuree door, 2 eetlepels bloem en 2 of 3 theelepels kerriepoeder. (Ik had nog wat Surinaamse kerrie staan maar een kniesoor die daarop let).
Bak dit even en voeg dan een groene, geschilde en geraspte appel toe en een royale scheut gembersiroop. Roer dit een paar minuten op hoog vuur.
Ik heb er een blikje (400 gr.) kokosmelk bijgevoegd en met hetzelfde blikje evenveel water. Omdat dat water eigenlijk bouillon moest zijn is er nog 1 blokje groentebouillon ingedoken die de kerriesmaak beschaafd ondersteund heeft.
Tot slot is er nog een handje rijst ingegaan. Dat zou oorspronkelijk 150 gram gekookte rijst moeten zijn, maar ik heb mijn rijst gewoon laten garen terwijl de soep nog een poosje op laag vuur stond.
Proef de soep en voeg eventueel nog peper en zout toe.
Het is een heerlijk dikke soep geworden. Voedzaam en smaakvol.