Lemper

Dit is een heerlijk gezond en voedzaam koekje uit de Indonesische keuken. Ik eet het wel eens onderweg als ik lekkere trek heb en een toko tegenkom. Maar als je thuis een voorraadje in de diepvries hebt dan ben je een tevreden en gerustgesteld mens als die lekkere trek onverwachts de kop opsteekt. Ik verdeel deze hoeveelheid in zessen en maak hiermee ‘superlempers’. Ze zijn namelijk eens zo groot als die in de winkel. Ik zou natuurlijk ook twaalf lempers kunnen maken maar aangezien we meestal toch samen lemper eten scheelt dit extra ‘inpakwerk’.
Je moet dit soort dingen zo en zo eigenlijk samen maken. :-)

Ingrediënten
500 gram ketan of kleefrijst
50 gram santen
400 gram kipfilet
1 kippenbouillonblokje
1 ui
4 tenen knoflook
6 kemirienoten
1 theelepel ketoembar
½ theelepel djinten
2 theelepels sambal
2 deciliter water plus 80 gram santen
3 blaadjes daon djeroek poeroet
2 theelepels tamarinde
zout

Bereidingswijze
Kook de rijst in de rijstkoker met het water en de santen. In mijn geval is dat 3 bekertjes rijst met een kop erop en vijf bekertjes water. Pocheer de kip gaar in kokend water met een bouillonblokjes en pluis de kip met twee vorken uit elkaar. Pureer in de mengbeker de kemirienoten, de sambal, de ui, djinten, ketoembar, de knoflook met wat olie. Fruit de boemboe 5 minuten in wat olie en doe vervolgens de kip en de dikke santen erbij. Laat dit terwijl je regelmatig omschept op een laag vuurtje sudderen totdat het mengsel nagenoeg droog is. Voeg wat zout en de tamarinde toe. Neem de warme rijst en stort die op de aanrecht. Maak een lange strook van 15 cm bij misschien wel 60 cm die ongeveer 1 cm dik is. Snij dit in zessen en plaats elk stuk op een stuk magnetronfolie. Verdeel de vulling hierover en rol de rijst voorzichtig dicht tot een dikke worst met de vulling in het midden.
Vries de lempers in en verwarm in de magnetron voor consumptie.

Chinese soyakip

Ik kwam dit recept tegen op de site van Tanja (aan tafel) en klikte door naar het originele recept van Kok Robin. Ook hier was niets dan lof te lezen over dit gerecht. Reden genoeg dus om het ook eens uit te proberen en met jullie te delen. Het levert een smakelijke malse kip op die zonder veel inspanningen is te maken. Het leuke is dat de basissaus meerdere malen te gebruiken is. Na gebruik zeef je hem, ontvet je hem en vries je hem in.

Begin met het maken van de saus. Laat de volgende ingrediënten een kwartiertje trekken in een niet te grote pan zodat je later de kip hierin kunt onderdompelen in de saus.

250 ml lichte soyasaus
250 ml Shaoxing rijstwijn
400 ml water
150 gram Chinese (bruine) suiker of gewone kristalsuiker
1 flink stuk geschilde gember in vieren gesneden
3 tenen fijngesneden knoflook
3 stuks steranijs
2 pijpjes kaneel
1 stuk sinaasappelschil zonder het witte gedeelte
½ theelepel Chinese vijf-kruidenpoeder
½ theelepel sesamolie
1 ½ theelepel Sichuan peperkorrels (of weglaten als je er niet aan kunt komen).

Laat hierna de kip of kipdelen een half uur in pocheren in de saus. Je kunt dan de pan met inhoud af laten koelen zodat het vlees zich weer kan volzuigen met vocht. Laat de kip vervolgens uitdruipen op een rek. Bestrijk hem met olijfolie en leg hem op een rooster. Bak hem dan een klein half uur in een oven van 220 graden.

Onion bahji

Dit gerecht staat in de top tien van mijn favorieten. Begraaf me onder een berg onion bahji en ik ‘vreet me er boven uit’. Het is wat platvloers uitgedrukt maar het geeft precies weer wat ik bedoel. Dit vind ik zó lekker. De ui wordt zacht en smeltend op de tong, een beetje zoet. Hij is omhuld met een heerlijk knapperig laagje dat licht pikant smaakt. Dat levert op zich al een onweerstaanbaar mondgevoel op. Het lichtzure sausje complementeert de wat vette bahji voortreffelijk. Je zou de knoflook ook weg kunnen laten maar de smaakintensiteit die deze combinatie oplevert vind ik verrukkelijk. Stel je bij dit geheel de verse sla voor die het begeleid en je bent verloren. Heb je dit eenmaal geproefd dan kom je vrijwillig naast me zitten onder de berg onion bahji en dan ‘vreten we ons er samen bovenuit!’ Zielsgelukkig.

1 grote ui
100 gram kikkererwtenmeel
1 eetlepel rijstmeel
1 eetlepel bakpoeder
1 theelepel chilipoeder
1 theelepel turmeric/koenjit/kurkuma
1 theelepel komijnpoeder
1 theelepel korianderpoeder
Zout
200 ml water
Olie

Pel de ui en snij hem doormidden. Snij hem daarna in repen van plusminus een halve centimeter. Maak een beslag van de andere ingrediënten behalve de olie en roer de halve uiringen er doorheen.
Verhit de olie tot 180 graden en schep kleine bergjes van ui hierin. Frituur totdat de bahji mooi bruin wordt. Dat duurt ongeveer 2 a 3 minuten.
Laat uitlekken op keukenpapier zodat het overtollig vet opgevangen wordt.
Serveer op een garnituur van fijn gesneden sla en serveer met een sausje.

Traditioneel wordt hier een muntsaus bij gegeven maar ik een sausje van zure room met knoflook lekkerder. Ik roer daarvoor eerst de zure room los en voeg dan een paar druppels Worchestersaus toe, wat poedersuiker en een fijngewreven teentje knoflook uit de vijzel.

Masala dabba

Ik heb hem! Eindelijk! Het was liefde op het eerste gezicht. En zoals dat gaat begint het met een zorgeloze blik in het voorbij gaan en eindigt het met een obsessie. Dit was geen uitzondering.
We liepen Het Kookpunt, dé kookwinkel van Rotterdam, binnen en ik zag hem onder op een plank staan. Ik liep gewoon door. Ik heb verder nog van allerlei leuks gezien. Ik heb nog een leuk gesprek gevoerd over messen slijpen en aanzetstalen. Ik heb niet eens meer aan mijn masala dabba gedacht totdat ik weer bij de uitgang kwam. Ik kreeg een kleur en voelde me ongemakkelijk. Dit keer bleef ik staan en nam hem argeloos in mijn handen. Hij was mooi en strak vormgegeven. Ik had nog nooit zo iets gezien maar voelde instinctief dat ik dit altijd al gehad wilde hebben. Een doos van roestvrij staal met een doorzichtige deksel die luchtdicht afsluit. De masala dabba bevat zeven bakjes met een lepeltje waar je kruiden in bewaart. In India is er in elke keuken een te vinden.
Ik zette hem terug en lag diezelfde avond al op bed naar het plafond te staren. Wat zou ik niet gelukkig zijn als ik ook zo’n doos zou hebben. De volgende dag heb ik in Frankrijk heel wat buitenlandse winkels bezocht in de hoop dat ze daar ook te koop waren. Tevergeefs. Kookwinkels binnen gelopen. Tevergeefs. Ik moest nog een volle week wachten voordat ik mijn dabba in de armen kon sluiten. Mijn toverdoos, mijn alchemistendoos. Ik heb hem gevuld met specerijen die in exotische uithoeken van de wereld te koop worden aangeboden. Als je hem opendoet dan kleurt en geurt het je tegemoet. Duizelingwekkende aroma’s vermengen zich met elkaar en vullen je neus. Wat een weelde, wat een rijkdom. Als je gaat koken gebruik je je zintuigen. Je kijkt niet meer op het etiket van het doosje maar je kiest op kleur en je ruikt.
Deze liefde gaat beslist een leven lang mee.

Toad in the hole met uiengravy

Dit recept komt uit het boek Keukengeheimen van Delia Smith. Ik heb een aantal boeken van haar. Het leuke is dat ik regelmatig weer iets maak uit, of blader in haar boeken. Dat heb ik eerlijk gezegd niet met zoveel andere boeken. Er zijn er een aantal die ik als klassiekers beschouw en dus moet hebben, maar zij worden mij niet zo vertrouwd als die kookboeken die in de loop der tijd wat viezig zijn geworden. Zij hebben op het aanrecht gelegen, hebben eens een spatje op hun kop gehad, zijn gezellig mee naar bed geweest, kortom, zij hebben mijn leven gedeeld.

Ik gebruik voor dit recept mijn tarte-tatin vorm omdat ik erin kan bakken op het gas en hij daarna zo de oven in kan. De uiengravy is een heerlijke saus die je ook bij andere gerechten kunt gebruiken.
Wat heb je voor 2 à 3 personen nodig?

500 gram saucijsjes
Een lepel olie

Beslag:
75 gram bloem
1 ei
¾ dl melk
½ dl water
Zout en peper

Uiensaus:
250 gram fijngesneden ui
2 eetlepels boter
1 theelepel suiker
1 dessertlepel worchestersaus
1 theelepel mosterdpoeder
5 dl bouillon
2 lepels bloem
Zout en peper

Maak eerst het beslag.
Bak de saucijsjes in wat olie mooi bruin en giet dan het beslag rond de worstjes. Zet in een oven van 220 graden gedurende 30 minuten. De toad is gaar als het beslag bruin en knapperig is en er in het midden niet te vochtig uitziet.

Bak dan de uien met de boter en de suiker aan in een pan totdat zij mooie zwarte randjes krijgen. Voeg de bloem toe en roer goed door elkaar. Giet al roerende de bouillon erbij en voeg de andere ingrediënten toe. Laat nog een poosje zachtjes pruttelen.
Een voedzaam en echt Engels gerecht dat heerlijk smaakt!