Kwee lapis

Noem het een laagjestaart. Het is weer een van die zoete snoeperijen uit de Indonesische keuken. Het ziet er heerlijk kleurig uit en smaakt ongecompliceerd zoet naar kokos.

2,5 dl water
50 gram santen
125 gram suiker
10 gram tapioca
170 gram rijstemeel
Zout
Groene kleurvloeistof
Olie

Je lost eerst de santen en de suiker op in het water. Laat dit afkoelen en giet dat dan ik in een kom waar de tapioca, de rijstemeel en het zout in gedaan zijn. Roer dit tot een glad beslag en doe de helft hiervan in een andere kom. Laat hier een druppeltje groene, of rode, kleurvloeistof in vallen en roer totdat het beslag egaal gekleurd is.
Vet dan met een kwastje heel licht een cakevorm in, de mijne is ongeveer 18 bij 10 cm, en plaats deze in een stoompan. Giet er het eerste laagje groen beslag in en laat vijf minuten garen. Bestrijk dit dun met wat olie (dan blijven de laagjes beter aan elkaar zitten) en giet zo om en om de rest van het beslag in de vorm en laat elk laagje weer garen.
Je stort hem op een schaal en laat hem afkoelen alvorens je hem in plakken serveert.

patat!

Het gebeurt niet veel maar afgelopen zondag was het dan zover, we aten patat. Toevalling is het 20 meter lopen van onze voordeur naar de 'patatboer' maar desalniettemin kozen we ervoor om zelf onze patat te bakken. Zoveel werk is het nou ook weer niet.

Ik had nog wat Bintjes liggen die op moesten. Ik heb ze geschild en in nonchalante repen gesneden, op zijn Belgisch, zal ik maar zeggen. Toen zijn ze goed gewassen en zeer zorgvuldig stuk voor stuk afgedroogd. Ik heb ze gaar gebakken op 160 graden en op keukenpapier uit laten lekken. Toen we trek kregen hebben ze een paar minuutjes in olie gezwommen van 180 graden. Ze genoten ervan. En wij ook. Mooie bruine patat!

Geen computerstoring hier...

Er is al weer een geruime tijd verstreken sinds ik een bericht geplaatst heb. De omstandigheden maken dat ik niet meer dan een a twee keer per week kan koken thuis. Druk dus. In de komende tijd zal ik niet zo regelmatig berichten plaatsen als ik in het verleden gedaan heb. De recepten die ik hier nog wil zetten komen dan ook uit mijn 'ijzeren repertoire'. Je kunt namelijk heel makkelijk een boekje maken van je eigen blogbijdragen op Blurb, een internetuitgeverij. Er is zelfs een functie waarin het programma het boek automatisch laat vollopen met je blogposts. Handig, maar ik doe dat liever zelf. Kijk eens rond op Blurb als je ook snode plannen hebt en kom nog eens kijken op mijn blog want er komen nog heerlijke dingen voorbij!

Groetjes,

Theo

Dressing van feta en rode wijnazijn

Ik zag deze dressing bij David Lebovitz op zijn site en het sprak me aan. Ik gebruik nogal eens blokjes feta in mijn salades en dit leek me een leuke manier om zo eens mee te variëren. Ik heb hem gemaakt en hij beviel zo goed dat ik hem hier in mijn kookhoekje wil plaatsen. Een recept dat ik vaker wil gebruiken dus.

Ingrediënten
115 gram feta
2 eetlepels rode wijnazijn
½ theelepel gedroogde tijm of oregano of herbes de Provence
2 eetlepels goede olijfolie
5 eetlepels water
Zout en peper

Prak de feta met azijn en de kruiden met een vork fijn. Ik hou het zelf een beetje rul omdat ik dat lekkerder vind.
Mix de olijfolie en het water door de massa en breng op smaak met peper en zout.
De dressing blijft vier dagen goed in de koeling.
Je kunt deze dressing ook goed gebruiken op bijvoorbeeld en tonijnsteak of over een tomatensalade met basilicum.

Het is als honing

De rood geverfde lippen staken fel af tegen haar bleek gepoederd gelaat. Haar zwarte haar was strak naar achter gekamd en werd bijeen gehouden door een fijngesneden jade haarspeld. Ze was gekleed in een gewaad van de duurste Chinese zijde dat met veel gouden borduursels versierd was. Ze liet haar handen op haar benen rusten zodat de licht gekromde nagels die wel zes centimeter lang waren, niet in de weg zaten.
Met uitdrukkingsloze ogen keek ze naar een bediende die onderdanig op haar toekwam. Hij hield de keizerin-weduwe Cixi een schotel voor. Zij nam een stukje en stak het in haar mond. De houten vloer kraakte. Bijna onmerkbaar knikte ze met haar hoofd. De schaal werd voor haar neergezet en de bediende verwijderde zich gebogen van haar vandaan. In de schaal lagen roodbruine stukjes lamsvlees, zacht en mals, die smaakten naar honing met een lichtzure nasmaak. De speciaal voor haar bereidde lamsschotel beviel haar zo dat zij de naam wenste te weten van dit gerecht. De kok waagde het niet haar uitsluitsel te geven en verzocht haar zelf een naam te bedenken.
‘Het is als honing…’ zei ze achteloos en zo wordt dit gerecht sindsdien genoemd.

Wij eten dit gerecht al meer dan tien jaar en vinden het bijzonder lekker. Het heeft een authentieke Chinese smaak, is heerlijk mals en heeft voldoende saus om witte rijst mee aan te kleden. Mijn versie is gemaakt van varkenshaas maar je kunt natuurlijk ook een mooie lamslap of een lamsoester gebruiken.

Ingrediënten
1 varkenshaas
1 grote lepel Hoisinsaus
2 eetlepels maizena
3 eetlepels olie om in te bakken

3 eetlepels lichte soyasaus
1 ½ eetlepel azijn
2 eetlepels shaoxing rijstwijn
2 eetlepels gembersap
1 eetlepel keukenstroop
3 eetlepels suiker
1 eetlepel maizena
1 theelepel sesamolie

Bereidingswijze
Snijd het vlees dwars op de draad in dunne plakken. Schep het met de Hoisinsaus om in een schaal en bestooi met maizena. Zorg ervoor dat alles goed bedekt is.
Meng alle smaakbestanddelen behalve de sesamolie.
Verhit de olie in de pan en bak de plakjes varkenshaas bijna gaar. Voeg dan de smaakbestanddelen toe en bak nog even totdat de saus wat dikker wordt en mooi aankleeft.
Voeg dan de sesamolie toe en serveer.